Tür: Aksiyon RPG / Açık Dünya
Geliştirici: Bethesda Game Studios
Yayıncı: Bethesda Softworks
Çıkış Yılı: 2023 (Shattered Space DLC & Güncellemeler: 2024-2025)
Platform: PC, Xbox Series X/S
Starfield, Bethesda Game Studios’un 25 yıl sonra yarattığı ilk yeni fikri mülk (IP) olarak duyurulduğunda, beklentiler stratosferin bile ötesine geçmişti. Todd Howard’ın “Skyrim in Space” (Uzayda Skyrim) vaadi, oyunculara sınırsız bir özgürlük, binlerce gezegen ve kesintisiz bir keşif hayali kurdurmuştu. Ancak oyun çıkış yaptığında, gerçekler hayallerle sert bir şekilde çarpıştı. Kimileri için hayallerindeki RPG deneyimiyken, kimileri içinse çağdışı kalmış bir “Yükleme Ekranı Simülatörü”ydü. Aradan geçen zaman, gelen devasa güncellemeler (kara araçları, şehir haritaları, 60 FPS modları) ve Shattered Space genişleme paketiyle oyun toparlanmaya çalışsa da, ilk izlenimin yarattığı o “soğukluk” hala tartışılıyor. Peki, bu oyun gerçekten kötü mü, yoksa sadece yanlış mı pazarlandı? İşte NASA-Punk estetiğinin, prosedürel gezegenlerin ve bölünmüş bir topluluğun en detaylı karnesi.
Keşif Hissi: Özgürlük mü, Menüde Kaybolmak mı?
Starfield’ın en büyük eleştiri aldığı nokta, keşif hissindeki kopukluktur. No Man’s Sky veya Star Citizen gibi oyunlarda geminize binip atmosferden çıkıp, uzayda süzülüp başka bir gezegene kesintisiz inebilirken; Starfield’da bu süreç tamamen menüler ve ara sahnelerle (Cutscenes) gerçekleşir.
- Yükleme Ekranları: Gemiye bin (Yükleme), koltuğa otur (Animasyon), uzaya çık (Ara sahne), gezegeni seç (Menü), iniş yap (Ara sahne), gemiden in (Yükleme). Bu döngü, “uzay yolculuğu” hissini baltalıyor ve evreni birbirinden kopuk “oyun alanlarına” (Sandbox) bölüyor.
- 1000 Gezegen Sorunu: Oyunun prosedürel olarak oluşturulan 1000 gezegeni var. Ancak bunların çoğu “boş”. İndiğinizde karşılaşacağınız yapılar (terk edilmiş laboratuvarlar, madenler) belirli bir havuzdan rastgele seçiliyor. Bu da 50 saat sonra aynı laboratuvarı, aynı düşman yerleşimiyle 10. kez görmenize (Repetitive Content) neden oluyor.
Gemi İnşası ve Savaş: Mühendislerin Rüyası
Oyunun tartışmasız en iyi ve en derin mekaniği Gemi İnşa (Ship Builder) sistemidir.
- LEGO for Adults: Reaktörlerden iniş takımlarına, kokpitlerden silah sistemlerine kadar geminizi parça parça tasarlayabiliyorsunuz. Millennium Falcon‘u, Enterprise‘ı veya uçan bir sandviçi inşa etmek tamamen sizin yaratıcılığınıza kalmış. Bu sistem o kadar detaylı ki, sadece gemi yaparak yüzlerce saat harcayan oyuncular var.
- İt Dalaşı (Dogfight): Uzay savaşları biraz “arcade” hissettirse de, enerji dağıtımı (Kalkanlara güç ver, Motorları kapat, Silahlara yüklen) mekaniği sayesinde taktiksel bir derinlik sunuyor. Düşman gemisinin motorlarını hedef alıp devre dışı bırakmak ve sonra “Bordalama” (Boarding) yaparak içindeki mürettebatla savaşmak, oyunun en tatmin edici döngüsü.
Hikaye ve Görevler: Ana Yemek Zayıf, Yan Lezzetler Efsane
Bethesda oyunlarının geleneği burada da bozulmuyor: Ana hikaye “idare eder” seviyesindeyken, Faction (Topluluk) görevleri başyapıt niteliğinde.
- Constellation ve Artifacts: Ana hikaye, gizemli metal parçalarını topladığımız ve “Biz kimiz, evrende yalnız mıyız?” sorusunu sorduğumuz biraz yavaş bir tempoya sahip.
- UC Vanguard ve Crimson Fleet: Asıl olay burada. Bir uzay polisi olup devasa yaratıklarla (Terrormorphs) savaştığınız UC Vanguard veya çift taraflı ajan olarak korsanların arasına sızdığınız Crimson Fleet görev zincirleri, ana hikayeden çok daha heyecanlı, politik ve aksiyon dolu.
Çatışma ve RPG Öğeleri: Fallout 4’ten Daha İyi
Starfield’ın silahlı çatışma mekanikleri (Gunplay), Bethesda’nın bugüne kadar yaptığı en iyi iş. Vuruş hissi tok, silah çeşitliliği (Balistik, Lazer, Parçacık) tatmin edici. Yerçekimsiz ortamda (Zero-G) çatışmaya girmek, silahın geri tepmesiyle geriye doğru savrulmak gibi detaylar çok keyifli.
- Skill Sistemi: Yeteneklerinizi sadece puan vererek açmıyorsunuz. Örneğin “Balistik Silahlar” yeteneğini geliştirmek için, önce o silahla belirli sayıda düşman öldürmeniz (Challenge) gerekiyor. Bu “yaparak öğrenme” sistemi, karakter gelişimini daha anlamlı kılıyor.
Teknik Durum ve Güncellemeler (2026 Perspektifi)
Çıkışında haritası bile olmayan (şehirlerde yön bulmak imkansızdı) oyun, gelen güncellemelerle toparlandı.
- REV-8 Kara Aracı: Gezegenlerde yürümek işkenceydi. Eklenen kara aracı (Buggy) ile artık yüzeyde hızla gezebiliyor, rampalardan uçabiliyor ve maden toplayabiliyorsunuz. Bu, keşif sıkıcılığını büyük ölçüde azalttı.
- Creation Engine 2: Oyunun motoru hala o “eski Bethesda” hissini (donuk yüz ifadeleri, NPC’lerin garip bakışları) taşıyor. Ancak iç mekan ışıklandırmaları ve “NASA-Punk” sanat tasarımı (düğmeler, hortumlar, analog ekranlar) görsel olarak çok başarılı.
🏆 Sonuç: Kusurlu Bir Dev
Starfield, nefret edildiği kadar sevilmeyi de hak eden, ancak modern standartların (özellikle Cyberpunk 2077 ve No Man’s Sky sonrası) gerisinde kalmış mekaniklere sahip bir oyun. Eğer “Kesintisiz bir uzay simülasyonu” arıyorsanız, bu oyun size göre değil ve hayal kırıklığına uğramanız normal. Ancak eğer “Uzayda geçen bir Skyrim/Fallout”, derin diyaloglar, gemi yapımı ve klasik bir Bethesda RPG’si arıyorsanız; Starfield size yüzlerce saatlik bir içerik sunuyor. O, yıldızlara uzanmaya çalışırken bazen yerçekimine yenik düşen, ama düştüğü yerden kalkıp üzerini silkeleyen hırslı bir astronot.
Beklentilerinizi doğru ayarlarsanız, o menülerin ardında keşfedilecek güzel bir evren var.
Sizce oyunun en büyük eksiği neydi? Yükleme ekranları mı, yoksa gezegenlerin boşluğu mu? Yoksa gemi yapmaktan oyuna giremediniz mi? Yorumlarda tartışalım! 👇
